شاکرین: بی‌حجابی در هیأت‌ها یک ضدفرهنگ در امتداد اغتشاشات پارسال است

استاد مطالعات دین گفت: در اغتشاشات پارسال، وقتی آشوبگران در جنگ ترکیبی موفق نشدند سعی کردند ضربه به حجاب را به شکل دیگری پیگیری کنند. از این جهت ورود فرهنگ بی‌حجابی در هیأت‌ها را باید یکی از سیاست‌های آنان دانست.

شاکرین: بی‌حجابی در هیأت‌ها یک ضدفرهنگ در امتداد اغتشاشات پارسال است

حجت‌الاسلام حمیدرضا شاکرین، مدرس حوزه علمیه و دانشگاه و عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی درباره جنبه‌های عرفی‌گرایانه در عزاداری و مشروعیت‌بخشی به برخی اعمال ضدفقهی مثل بی‌حجابی در هیأت‌ها به خبرنگار حوزه اندیشه نخستین کنگره ملی گیاهان دارویی و راهکارهای طب ایرانی گفت: در ابتدای بحث باید بگویم وقتی جریانی قرار است در تقابل و معارضه با هنجارها و ارزش‌های دینی و شرعی خود را ترویج دهد، سیاستش بر این است که به شکل عریان و رادیکال خود را بروز ندهد، بلکه در پوشش خود ارزش‌های دینی کم‌کم ضدارزش‌ها را نمایان کند و به مرور زمان یک استحاله در ارزش و هنجارها به وجود بیاورد. پس «بی‌حجابی» یکی از همان ضدارزش‌هاست که در پروژه‌های دشمن به اشکال مختلف خود را بروز می‌دهد و برای ما مسأله‌ساز می‌شود.  بی‌حجابی در هیأت در امتداد اغتشاشات پارسال است وی افزود: مسئولان فرهنگی باید نسبت به این امر مهم توجه لازم را داشته باشند و راه‌های نفوذ این ضدهنجار را شناسایی کنند. البته فرهنگ برهنگی و بی‌حجابی برای اولین بار نیست که در جامعه ما در حال ترویج است. در قبل از انقلاب اسلامی هم این موضوع توسط حاکمیت پهلوی دنبال می‌شد که انقلاب اسلامیمانع عظیم بر سر راه نهادینه شدن این فرهنگ بود و تا حد زیادی آن را خنثی کرد. جامعه‌شناسان و فرهنگ‌شناسان مکرراً بر این موضوع اشاره دارند که مسأله حجاب یک محوریت اساسی برای جامعه ما دارد و ضربه به آن برای دشمن دارای اهمیت بسیاری است. در اغتشاشات پارسال هم دیدیم، در جنگ ترکیبی وقتی موفق نشدند سعی کردندضربه به حجاب را به شکل دیگری پیگیری کنند. از این جهت ورود فرهنگ بی‌حجابی در هیأت‌ها را باید یکی از سیاست‌های آنان دانست.  دو نوع سیاست برای بسط و گسترش ضدارزش‌های شرعی و دینی استاد مطالعات دین‌شناسی ادامه داد: پیش از محرم احتمال می‌رفت که نقشه جدید دشمن در مقابله با حجاب و ارزش‌های دینی رنگ و بوی دیگری داشته باشد. از این جهت دشمن سعی کرد در دو بخش برای دو نوع مخاطب تقابل خود را نشان دهد. در بخش اول، مخالفت به شکل علنی و عریان بود و در بخش دوم قرار بر این شد که در پوشش عزاداران حسینی و ارادتمندان به اباعبدالله(ع) ناهنجاری‌های شرعی را بسط و گسترش دهند و در جامعه نهادینه کنند.  چه باید کرد؟ عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی تأکید کرد: در چنین وهله‌ای نوع مواجهه با این پدیده خود اهمیت دارد. گاهی شاید لازم باشد به شکل محکم و جدی با این افراد برخورد شود، اما گاهی باید وعاظ، منبری‌ها، مداحان و مردم مذهبی سیاست دیگری را درپیش گیرند. گاهی افرادی که بی‌حجاب وارد مجالس می‌شوند قلباً ارادت و علاقه‌ای نسبت به امام حسین دارند اما به نوعی آن فرهنگ پوشش را هم می‌پسندند. در چنین وضعیتی باید افراد منبری و فاضل متذکر شوند که همانطور که ارادت و عزاداری برای امام حسین مطلوب و خوب است، حفظ حجاب و هنجارهای شرعی نه تنها مطلوب که لازم وضروری است. باید فرهنگ حسینی بودن را با بیانِ ضرورتِ حفظ ارزش‌های شرعی بین مردم رواج داد.  پایان پیام/ 

دیدگاهتان را بنویسید